Ogrody angielskie

• Piekne-Ogrody.com
• Ogrody angielskie

Forma i styl ogrodów angielskich wykształciły się w XVIII wieku jako przeciwieństwo dominujących wówczas barokowych ogrodów francuskich. Zamiast tworzenia geometrycznych figur, skupiono się na odtwarzaniu piękna naturalnego krajobrazu.

W klasycznych angielskich ogrodach krajobrazowych niewiele jest miejsca dla roślin kwiatowych. Wyeliminowane zostały rabaty kwiatowe i żywopłoty tworzące regularne figury geometryczne. Zasadą ogrodu angielskiego jest możliwie wierne odtworzenie naturalnego krajobrazu. Zmienne i różnorodne obrazy mają dostarczyć widzowi przeżyć estetycznych.

• Ogrodzenia ogrodów angielskich

  Angielskie ogrody są odgraniczone od otaczającego je krajobrazu poprzez niewidoczne z daleka mury i płoty zwane „ha-ha”. Ten architektoniczny środek sztuki ogrodniczej nie służy do ochrony terenu przed wejściem zwierząt, czy przygodnych przechodniów. Ogród zostaje w ten sposób wizualnie powiększony. Nazwę tego ogrodzenia tłumaczy się jako okrzyk zdziwienia; ogrodzenie „ha-ha” niewidoczne z dala, prowokuje zaskoczonego zwiedzającego do okrzyku „aha!”.

• Elementy architektoniczne ogrodów angielskich

  Angielskie ogrody stapiają się z otaczającym terenem w jedną całość, bez psucia tego efektu widocznymi płotami. Jako akcenty architektoniczne stosowane są w ogrodach angielskich starożytne świątynie, chińskie pagody, sztuczne ruiny, groty i pustelnie. W miejsce okrągłych basenów, prostych kanałów i geometrycznie doskonałych wodospadów, wprowadza się tutaj zmienne w przebiegu drogi i kręte strumienie. Na dużych powierzchniach trawników malowniczo rozmieszcza się pojedyncze drzewa albo kępy lasu.

Fenomenem XVIII i XIX wieku były instalowane w ogrodach angielskich ozdobne pustelnie. Za odpowiednim wynagrodzeniem przebywał tam zawodowy pustelnik, który zobowiązywał się do określonego zachowania (nie strzygł włosów, nie golił się, pił tylko wodę itp.) i stanowił swego rodzaju atrakcję dla gości właściciela ogrodu.

Idea angielskich ogrodów została przejęta przez inne kraje. Przykładem tego są słynne angielskie ogrody w Monachium, w Dortmundzie, czy w Hanowerze. Największym angielskim ogrodem krajobrazowym jest liczący ok. 200 km2 obiekt w południowych Morawach.